son area elective dersimi tamamlamak ve mezun olmak için ders ararken bu dersin de benim için bi seçenek olduğunu farkettim.sced derslerini düşününce aklımdan geçen ilk şey kesin geçeceğim ve tekrar şu eğitim zırvalıklarıyla ve teori denen o saçmalarla uğraşacağım geldi aklıma.ama olsun dedim kendi kendime git gir derslere uyuz uyuz otur bi kenarda geç git dersi dedim ve aldım.ben nerden bilebilirdim ki böyle hareketli bi ders olduğunu.bu dönem boyunca fazla kilolarımdan da kurtulacağıma eminim doğrusu.hocam sizden nacizane isteğim bir sonraki derslere daha hareketli oyunlarla gelin.neyse izlenimlere devam.sınıfa girdim yine aynı yüzler aynı muhabbetler aynı sıkıcılık vardı ders öncesi.ne olmasını bekliyorum ki eğitimci olacakların dünyası işte……….olduğundan farklı görünmeye çalışan bi avuç insanız nihayetinde.açıkçası ders başlarken mp3 çalarımdan dinlediğim müziklerin etkisi mi yoksa çevremde gördüğüm ve pek hoşlanmadığım insanlar ve diyaloglarından mı olsa gerek bu dersi almakla hata yaptığımı düşünmeye başlamıştım kapıda ilk defa gördüğüm biri belirdi.meğerse hocamızmış.neyse herzamanki gibi fiziksel görünüşe bakarak önyargılı fikirleri oluşturmaya başladım.hocanın erkek çıkması ne bileyim bi iticilik oluşturmuştu bile.nedense ilkokul yıllarımdan itibaren bayan hocalar daha çok ilgimi çekmiş ve kendimi onlara daha yakın hissetmemi sağlamıştı.tabii ki boğaziçinin o asık suratlı sced hocaları dışında.neyse iyice sapıtmaya başlamadan kaldığım yere döneyim.diğer bir önyargım olan hocanın bu sınıfı zaptedim hakim olamayacağı hissim birsüre sonra yıkıldı.dersin ilk 10 dakkasındaki gürültü bunun nedeni olsa gerek.ilk 15 dakkadan sonra gerçekçi tespitlerim kafamda yer etmeye başlamıştı.hoca espritüeldi.ama esprilerinin sevimli mi sevimsiz mi olduğuna karar vermem bir 10 dakkamı daha aldı.sonra sevimli olduklarına karar verdim hocaya kanım ısındığından olsa gerek.zaten hiçbirzaman sevmediğim insanların esprilerine bir türlü gülememişimidir ne kadar komik olsalar bile.hoca bir derse gelmezsek kalacağımızı söylediğinde birden şartellerin attığını hissettim.ama neyse dedim bu sced hocalarından herşey beklenirdi zaten.ve blog mlog işleri biraz gözümü korkuttu ve bende birden bezginliğe neden oldu.bu dersi son dönemimden önce almam gerektiğini düşündüm bu yüzden..ama artık olan olmuştu.ders ilerlemeye ve hoca esprileri patlatmaya başladığında dedim bu bölüme sonunda doğru düzgün bi hoca gelmiş…onun farklı olduğuna inandığım gibi karşısındakini de farklı olduğuna inandırmaya çalıştığını düşündüm.diğer sced hocalarının bize sıradan insanlar olduğumuzu pompalayıp durmalarından bıkmıştım.derse başlandığında ve halen hocanın bir powerpoint sunumu açıp ordan birşeyler okumadığını gördüğümde ise kendikendime dedim ki doğru yerdesin.sıkma kendini kasılma ağırbaşlılığı bırak ve oyunların tadını çıkarmaya bak.aslında ağırbaşlı biri de değilimdir tabii.ve sonunda sced bölümünde tüm derslerde olmasını istediğim karşılıklı tartışma ortamı ve herşeye doğru denmeyen bi ortamı bulmuştum.hocanın saçmaladığımız yerde saçmaladığımızı yüzümüze vurması ve bunu yaparken takındığı tavrın bende de bi özellik olarak bulunmasını istemedim değil doğrusu.en temel noktada çok başarılı kimseyi kırmama noktası.benim en başarısız olduğum noktadır her zaman.net olarak belirtilmesi gereken şey dersin geneli itibari ile kesinlikle yeni oyunlar görmüş olmamız değildi veya bunları eğitimde nasıl kullanılacağını öğrenebilmemiz de değildi.kesinlikle ve kesinlikle bunları tartışabilmemizdi.dahası o sırta parmakla çizilen işaretin her sıra tarafından yanlış bulunmasında bazı işgüzarlağın parmağı vardı üzgünüm itiraf ediyorum biri de bendim.ve bunu yapmaktan çok büyük zevk aldım doğrusu.ikinci oyun olan deneyim hakkındaki fikirlerimizi paylaştığımız oyunda da fikirleri yalan yanlış yayan da bendimve tek de olmamam daha da hoşuma giden şeydi..ne önemi vardı ki her fikre kendimden bişeyler katmış oluyordum bu sayede.en son fatma olarak kalmış olmak canımı sıktı doğrusu.neyse bende kalan fikri ve ismi sınıfla paylaşırken de sallamıştım ama bu iki oyundan da zevk aldığımı hissettim.önemli olan da buydu benim için.derste hocamızla çok gurur duyduğum bi an oldu.asistanların kamerayı derse getirip bırakmaları sırasında kullanabilecekmisiniz sorusuna (kendilerinin o aletin nasıl kullanıldığı hakkında hiçbi fikirleri olmadığına eminim) bi kere kullanmıştım herhalde kullanmasını becerebilirim sözündeki ince bi alay çok hoşuma gitti. belki hocamız bunu kastetmedi ama ben söylemiş olsaydım bunu kastedmiş olacaktım.o an hocamıza kendimi biraz daha yakın hissettim.ve hocanın bizi kameraya almış olması da hoşuma gitti doğrusu.hocam sizden isteğim (şu an aklıma geldi ) bu görüntüleri bizde alıp bi izlesek hoş olur .şöyle okul hayatımızdan esaslı görüntülü bi anımız olur.dersin ikinci kısmı biraz fiyaskoydu doğrusu.hocam yerden yüksek oyununu nasıl bilmezsiniz ????beni kandıramazsınız.neyse o oyun tam bi rezaletti doğrusu içimden hiç katılmak gelmedi ve katılmadım zaten.ilkokul çağlarından kalma o oyunla ilgili berbat anılarım depreşti.nasıl depreşmesin o oyunu oynarken düşüp kafamı yardığımı kim bilebilirdi ki?vampir oyunu da derste de belirtmiştim bu düşüncemi zaten.gözler kapatılıp oynandıktan sonra biraz saçma geldi.bu oyunda derste düşüncemi belirtmekten çekindim biraz.dolaşanların boynunu sıkmak yerine hafif bi ısırık kondurarak oynansa kesin katılırdım daha çekici ve seksi olurdu .hem çığlıklar daha gerçekçi olurlardı.nasıl olmasınlar ki.yazmaktan yoruldum.toparlamak gerekirse.dersten ayrılırken dersi aldığıma memnun bi şekilde ayrıldım.ve herşeyden önce bu benim için yeterli ve üstüne daha başka söylenecek birşey olmayan bir duyguydu….haftaya tekrar bi blog yazımda görüşmek üzre.
